De fanatieke schakers van Leek 2 streden afgelopen vrijdag voor hun
laatste kans op het kampioenschap in de viertallencompetitie. Dan moest
er gewonnen worden van Roden 2, en bij voorkeur met ruime cijfers. Roden
2 is echter de koploper, zodat het viertal een zware opgave had.
Aan bord 1 speelde Tobias van Essen met de zwarte stukken tegen het
Roder kanon Gijs Hager. De snel gespeelde opening verliep desastreus
voor Tobias, die na Ld7, niet alleen een stuk verloor, maar ook in een
slechtere stelling terecht kwam. Hij wist de partij nog tot zet 26 te
rekken, maar verlies was onvermijdelijk.
Gerwin Fokkema speelde tegen openingsspecialist Arnold Meijster tot het
vroege middenspel goed. In een gecompliceerde stelling wist zijn
tegenstander met aftrekschaak een stuk te winnen, waarna zwart even
later de partij op kon geven.
Sander Bolhuis met wit aan bord 2, kwam redelijk goed uit de opening
tegen Ale Bakker. Hij verbruikte daarna veel tijd om uit te rekenen of
slaan van een paard wel of niet verstandig was. In een actieve stelling
met veel minder tijd, werden veel stukken geruild. In het
pionneneindspel van 6 tegen 7 gaf de vrijpion van zwart de doorslag.
Daarmee was de stand 3 – 0 voor Roden, en speelde Sebastiaan als laatste
nog voor de eer.
Hij had met wit het initiatief genomen en zette veel druk op de
koningsvleugel van Jan van Spijker. Die wist door goed verdedigen de
schade te beperken. Dit leidde tot een pionneneindspel waar alle
uitkomsten nog mogelijk waren. Sebastiaan won de partij door de
vijandelijke vrijpion af te stoppen en zelf wel te promoveren.
laatste kans op het kampioenschap in de viertallencompetitie. Dan moest
er gewonnen worden van Roden 2, en bij voorkeur met ruime cijfers. Roden
2 is echter de koploper, zodat het viertal een zware opgave had.
Aan bord 1 speelde Tobias van Essen met de zwarte stukken tegen het
Roder kanon Gijs Hager. De snel gespeelde opening verliep desastreus
voor Tobias, die na Ld7, niet alleen een stuk verloor, maar ook in een
slechtere stelling terecht kwam. Hij wist de partij nog tot zet 26 te
rekken, maar verlies was onvermijdelijk.
Gerwin Fokkema speelde tegen openingsspecialist Arnold Meijster tot het
vroege middenspel goed. In een gecompliceerde stelling wist zijn
tegenstander met aftrekschaak een stuk te winnen, waarna zwart even
later de partij op kon geven.
Sander Bolhuis met wit aan bord 2, kwam redelijk goed uit de opening
tegen Ale Bakker. Hij verbruikte daarna veel tijd om uit te rekenen of
slaan van een paard wel of niet verstandig was. In een actieve stelling
met veel minder tijd, werden veel stukken geruild. In het
pionneneindspel van 6 tegen 7 gaf de vrijpion van zwart de doorslag.
Daarmee was de stand 3 – 0 voor Roden, en speelde Sebastiaan als laatste
nog voor de eer.
Hij had met wit het initiatief genomen en zette veel druk op de
koningsvleugel van Jan van Spijker. Die wist door goed verdedigen de
schade te beperken. Dit leidde tot een pionneneindspel waar alle
uitkomsten nog mogelijk waren. Sebastiaan won de partij door de
vijandelijke vrijpion af te stoppen en zelf wel te promoveren.
Frans Huisman